सिर्जनात्मक यात्रा

मोहम्मदले १० वर्षको उमेरमा आफन्तको पसलमा यमबुद्धको गीत "साथी" सुनेपछि र्‍याप रोजे। कोभिड-१९ को लकडाउनमा उनले युट्युबबाट सिक्दै आफैँ लेख्न र प्रस्तुत गर्न अभ्यास गरे, शान्त कुनामा स्मार्टफोनमा रेकर्ड गरे र आफैँ सम्पादन गरेर अपलोड गरे।

सन् २०२१ देखि उनले आफ्ना रचना सामाजिक सञ्जालमा राख्न थाले र दर्शक बनाए। पछि रेकर्डिङ स्टुडियो भएका एक साथीले उनलाई व्यावसायिक उपकरण र मार्गदर्शन दिए। अक्टोबर २०२२ को दसैँ मेलामा उनले पहिलो पटक मञ्चमा प्रस्तुति दिए, जसलाई उनी जीवनको मोड मान्छन्।

उनी भोजपुरी, मैथिली, नेपाली र अंग्रेजीमा र्‍याप गर्छन्। भोजपुरीमा र्‍याप गर्नु उनका लागि महत्त्वपूर्ण छ: सस्तो विषयसँग जोडिने गरेको विधामा उनी यस भाषालाई गहिराइ दिन चाहन्छन्। उनका शब्दले पहिचान, असमानता, देशप्रेम र सामाजिक परिवर्तनको कुरा गर्छन्।

बाटो सजिलो थिएन। उत्पादनका लागि पैसा थिएन, सुरुमा परिवार उनलाई संगीतमा देख्न चाहँदैनथ्यो र वरपरका मानिसले शंका गरे। समयसँगै त्यो आलोचना सम्मानमा बदलियो।

"खुकुरी" महमदको आफ्नै मनपर्ने गीत हो, र द हिमालयन टाइम्सले यसलाई उनका लोकप्रिय गीतमा गनेको छ। यो नेपालप्रतिको माया र गर्वको अभिव्यक्ति हो, र नेपालीको साहसप्रति सम्मान हो।

हरेक कलाकारको एउटा पहिलो गीत हुन्छ। आफू इन्सेनका लागि त्यो "एयरएसिया तेरो दाइ" थियो, जुन उनले आफैँ सीप सिक्दै गर्दा लेखेका थिए। यहीँबाट सुन्ने बानी लेख्ने काममा बदलियो।

संगीतसँगै मोहम्मदले वेब शृङ्खला "आरती" मार्फत नेपाली पर्दामा पहिलो पटक काम गरे। यो शृङ्खलाले बहस सुरु गर्ने र सामाजिक परिवर्तनका लागि दबाब दिने लक्ष्य राख्छ, र उनी यस मञ्चबाट पीडितको आवाज उठाउँछन् र न्यायको पक्षमा बोल्छन्।

अभिनय उनका अन्य सिर्जनात्मक कामसँगै छ: फोटोग्राफी, भिडियोग्राफी, भ्लगिङ, कविता र छोटा चलचित्र।